Bir dünya düÅŸlemek ister misin ?
Tüm kötülüklerden uzak..
Sevgisizliğin olmadığı
DüÅŸlerine beni de alır mısın ?

Bir gülüÅŸündür beni hayata baÄŸlayan
AÄŸlayışındır yüreÄŸimi daÄŸlayan
Bir vakittir gelmesi istenen
Beni de düÅŸlerine al .. Al götür..

YaÅŸamımdan bir parçaydın sen
17 yaşımda yaşadığım ilk heyecan
o zamanlar seni kaybedeceÄŸimi hiç düÅŸünmemiÅŸtim
insanın gözü kör olur derlerdi hani aşık olunca
her yer karanlıktı tek aydınlığım sendin
güneÅŸ gibi doÄŸmuÅŸtun dünyama
tatmadığım duygularımdın sen
ayaklarımı yerden kesen
kalbimi güm güm eden
sendin
hiçbir zaman söyleyemedim
biraz utangaçlık biraz çekingenlik
insan sevdiÄŸine söyleyebilmeli sevgisini
ne bileyim 17. yaşımdaydım
yeni yeni öÄŸreniyordum aÅŸkı sevdayı
gözümden bile kıskanırdım seni
sen gittiÄŸinde kıskanacak bir gözüm de yoktu artık
sana bakabilen gözlerim yoktu …
sen yoktun
17. yaşımdaydım ilk aşkı sende tattım
ilk acıyı da sen de tattım gittiÄŸin gün
yıllar sürdü seni unutabilmek
unutmak denirse tabi
zamanı geri alsak da
söyleyemediklerimi söyleyebilseydim keÅŸke
ilk aşkım olduğunu bile bilmiyordun ki
söyleyemedim
konuÅŸamadığımız çok konu vardı ..
senin gözlerine bakmak yetiyordu belki de
17. yaşımı özledim
seni tanıdığımda o yaştaydım..
bu sefer söyleyemediÄŸimi söyleyeyim o zaman
ben seni seviyordum

DonmuÅŸ tüm arzuların kanrevan
Ä°çin dışın sürgün sevgilerden
Bakamazsın, dokunamazsın kimselere
Sus ve arın benimle

Bile nefretini, savur kinini göÄŸsüme
Ne denizi düÅŸün ÅŸimdi Ne bir aÄŸaç, ne vefa
Küçüksün nankörsün iÅŸte
Sus ve arın benimle

ÖgürlüÄŸün acım olsun
Sevincin boÄŸsun beni

Sen tatlı uykundaydın bir tanem
Gül yüzünü çizdim ben, gökyüzüne
Dudaklarında, sabahın alaca kızıllıgı
Gülümseyen gözlerindii sanki güneÅŸ
Bir taraf karanlık, rengi saçların gibi
Bir tarafsa aydınlık, saflığın kadar
Bir de beni çizeyim dedim yanına
Kıyamadım, renklerin masum bakışına
Yoruldu artık valla sızlar kollarım
Uzanıp seyredeyim seni bir dedim
Öyle güzel ve sıcaktı ki bana bakışın
İşte o an sana sırılsıklam aşık oldum.

Kirilgan bir cocugum ben,
Yuregim cam kirigi.
Butun duygulardan once
Ogrendim ayriligi.
Saldirgan diyorlar bana,
Oysa kirilganim ben.
Gozyaslarim mucevher,
Sakliyorum herkesten.
Urkuyorlar gozumdeki atesten,
Urkuyorlar dilimdeki zehirden,
Urkuyorlar o dur durak bilmeyen
Gozukara cesaretimden.
Diyorlar: Bir yani sarp bir ucurum,
Bir yani cilgin dag dorugu.
Oysa boyle yapmasam ben
Nasil korurum
Icimdeki cocugu?
Bir yanim cilgin nar agaci
Bir yanim buz sarayi

Mutlu olamam deÄŸiÅŸirsem
salt sizin bencilliÄŸinizi doyurmak için,
hoÅŸnut da olamam eleÅŸtirdiÄŸinizde
sizin gibi düÅŸünmediÄŸim ya da görmediÄŸim için.
Uyumsuz diyorsunuz bana.
Oysa inançlarınıza her karşı çıkışımda,
sizde benimkilere karşı çıkıyorsunuz.
Aklınızı biçimlendirmeye çalışmıyorum.
Biliyorum, kendinizi bulma savaşı veriyorsunuz.
Bana akıl vermenizi de kabul edemem
çünkü bende kendimi bulma çabasındayım

Bütün yaptıklarımdan ve bütün söylediklerimden.Kimse anlamaya çalışmasın kim olduÄŸumu
Bir engel vardı. Bir engel,bütün eylemlerimi
Ve baştan aşağı tutumumu değiştiren
Hep bir engel tam konuşacağım sıra
Susturu verdi beni
En göze çarpmamış davranışlarımdan
En kapalı sözlerimden yazdıklarımdan
Yalnız onlardan anlaşılabilirim
Ama deÄŸmez bunca çabaya
Bunca dikkatte
Gerçekte kim olduÄŸumu bulmak
Daha güzel bir toplumda ,ilerde
Bir başkası
Tıpkı bana benzeyen çıkar kuÅŸkusuz
YaÅŸar özgürce…
Konstantin Kavafis