Banane gelecekse dünyanın sonu
Bitecekse bitsin artık hayat yolu
Korkum yok içim rahat huzurla dolu
Aşkı yaşadım senle bir ömür boyu
Bazen daha fazladır her şey
Bir eşikten atlar insan
Yüzüne bakmak istemez yaşamın
O kadar azalmıştır anlam
Seni sevi yorumlar yok
Eskiden
Mutluluktan uzakta
Gecelerin yorgun kadınıydım
Kalbim hep kanardı
Sen gör diye
Oooo şimdi değiştim
Sanki baştan
Bir daha seyrettim
Bulutluydu yüzüm hep, alnıma
Bir güneş çizdim
Sende bir sürü değişiklik var
Bakalım nereye kadar
Korkma her şeyin bir çaresi var
Bakalım nereye kadar
Sana bir dokunabilsem
Öpsem hep sevsem
Yalnız senin olurum desem
Benim olur muydun?
Ağlarım ben yine sensiz
Üzülme korkma biz genciz
Tutarız güneşi yanarız engelsiz
Sebep olur muydun?
Yetmedimi yatmedi mi
Aldıkların bitmedi mi
Zamansız gidişin
Ciğerimi sökmedi mi
Ömür dediğimiz bu yolda
Tek basıma yürümekten yoruldum
Gözlerindeki taneleri
Tek tek sayarım unutmadım
Artık sensiz günlere
Ben iyice alıştım
Sensizlik bu bedende
Kendim ile barıştım
Artık hürsün git artık
Arkana bile bakma
Ben sessizce dursamda
Sen boşver bana bakma
Mutluluk senin hakkın
Ben kiminki seveyim
Sevgi senin olsun be
Ben sevgisiz öleyim
Ayrılırken hüzünle
Bana bakıp aglama
Sen artık yoksunki
Bu yüregi daglama
Ayrılıgın ardından
Yüregimi daglarım
Beni bende bitirdin
Artık bende aglarım
Hasretin yakar oldu yüreğimi derinden
Döner diye sakladım gönlümdeki yerini
Kopacaksa bu sevda kopsun ince yerinden
Döner diye sakladım gönlümdeki yerini
Ağlayan gözlerimden inan yaş eksilmedi
Çağladıkça çağladı kimse gelip silmedi
Yalnızlığı kimseler benim kadar bilmedi
Döner diye sakladım gönlümdeki yerini
Atıp hüzünleri şöyle bir yana,
Mâkus talihimi yıkamaz mısın?
Geçmişi unutup sonra da bana;
Umut verir gibi bakamaz mısın?
Kırıp çemberini mâziden kaçıp,
Kelebek misâli dallara uçup,
Yaz gelmişçesine goncalar açıp,
Kır çiçeği gibi kokamaz mısın?
Bu da hikâyenin bir yanı diye,
Bir çift söz söyle de, olsun hediye.
Aşkımızdan kalan tek anı diye;
Kırmızı karanfil takamaz mısın?
Aklından olumsuz her şeyi silip,
Sana hasretimi ben gibi bilip,
Kalbimin üstüne körükle gelip;
Küllenen ocağı yakamaz mısın?
Kader en nihâyet yüze gülünce,
Keder lûgatinden bizi silince,
Nasıl sevdiğimi sen de bilince;
Usulca kalbime akamaz mısın?